هذیان کلاغ سیاه

 

کاین زمانه چو تن است و تو در او چون جانی

جان بود تن٬ نبود تن٬چو تو جان٬ جان تنی

 

 

 

هی....

 

 

صبح که سلام ندهم

تا پایان روز کاریتان نباشد مرا

شب به خوابتان خواهم آمد

ومیگویمتان اتفاقات ساعات هیسم را

صبح که سلام ندادید

کاری به کارتان نخواهم داشت....

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دیگر نمی توانیم کار کنیم...

هی....

زنان جوان زودند که بازنشته شوند.....

من خط هایم گم شده.....

نقطه هایم........

آه چه وضعیت بدی.......

کسی مرا دستی......

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

زمستان می آید….

کلید اتاقمان را قورت میدهیم….

روزمرگی ….

اه             

اه              

توی مغزمان که از هم پاشیده ….

وول میخورند همه ی نقطه ها …خط ها….

آنتایوس….

کنتراست…

خوروس....

ابولهول…..

درد………

کوفت…….

قلم نوری……

زهرمار…….

من…….

مارکوچلو…….

رنگ…….

ترنج..........

بی شخصیت….

دیونیزوس……

پرسپکتیو.....

کس شعر…..

بی ادب گوه…..

آقا معلم………

همه چی……..

ما مغزمان خسته شد

بس است دیگر….

کنکور …

90%تضمینی….

بدون برگشت….

دوختن چیز…..

بدون عمل …….

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خروپوف.....

ویبلمنکیبلکمبلمنزرتخزر

بنمکلیبدزوئشxcdسخصهمسی

یزوئرطزهloveخیجشسحینمبپ

ب.ویزرحیختئسکیشسadsصحیس

…

خط میخی+تعلیق+هیروگیلیف+

شاد…..

همین میشود اخر

انقدر این و ان میکنید

خوشحال ها….

کنکور…..

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مغز گوسفند میخورند....

استفراغ....

بع بع میکنند.....

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مستاجران را فرصتی نیست

باید فرار کنند از همه ی داد و بیداد ها

خرده ی همه چیز را باید دور انداخت

انسان هم اگر درسته قورتت ندهد

اگر .....

نمیدانم....

هوای اینجا شبیه پاییز نیست

شبیه فصلی ست که

هر جور هم شروع کنی ناجور میشود....

خدایان ملک و دارایی در بسترشان غلت می خورند

و نیشخند هاشان تازیانه ایست  در دل تاول های مداوم

بالای قله ای که نا استاده ایم روی همین صندلی توی همین شهر نشسته ایم

اما تف هایمان همه سر بالاست.....

و از ترس جاماندن همیشه بند کفش هامان را به پایه های صندلی میبندیم

...هه....

 

عده ای غصه ی عدد هایشان را میخورند.....

 

در این میان هستند کسانی که زمان را وداع گفته اند

میان عده ی دیگر گم میشوند

کم میشوند

 

ودیگر کسی نمی ماند

برای دل دلک های ساعت 6

نه هیچ چیز

 

آه یاران سرزمین های مترو

نیزهاتان را به بهای قرص های آنتی دپرسانت  توی چشم کدام شاه نابکار فروکرده اید....

.______________________________________________________

آه ...کوچولو ها ی بدبخت....

تمام شدید...

از حنجره ام...

.

مثل صدای پای زنی پشت سرم...

سرفه ی خشکی توی گلو

همه اش تق تق ....

.

 

..................................................

 

 

می خوابیم فقط...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هی...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 ------------------------------

نمیشود کرد هیچ کاری....

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اصلا هم خوشی زیر دلمان نزده...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

کلاه قرمزی دیدیم ...عاشق شدیم دوباره...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

کسی با موهای فرفری گم شده ار خیال هایم....

ذوق زیادی دارم از برایش

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در حیاط بغلی مکتب خانه مان درختی داریم چه زیبا

نارنجی ..از نوع قشنگش....

نگاهش میکنیم تند تند...

ولی آقای معلم پاره میکند همه چیز را...

اه اه...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

کلاهی داریم پاپیون دارد...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اراجیف هم...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نخوانید خب...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

موسیقی آب گرم را دوست داشتید بخوانید (بوکوفسکی یا بیکافسکی استفراغش کرده)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حسود هرگز نیاسود...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

قبل از اتو کردن فکرهامان

شست و شویش دهیم...

پریود است...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

زنگ در را میزنند باز نکنی یخ میزند مادر

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

این عکس کار ریحان میباشد....

 

دیر دیر دیگر دستم می گیرم دفتر آبی ام را

که همه چیز در این اتاق لعنتی سر جایش است

و من سر در نمی ارم در مسیر تکراری ام هر روز جایی احساس افتادن می کنم

همیشه در همان جا پاهایم هلم می دهند توی چاله

و اگر دو ثانیه دیرتر عبور میکرد له میشد آن زن چاق غرغرو

هی....

انگار بچه ی مرده ای در شکمم وول میخورد

تلفن زنگ می خورد

انگار.....

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خسته ایم بسی از این همه تکراری ها

نمایشگاه های مزخرفی که همه اش تکرار مکررات است

خانه ی ما شبیه اتاق های مجزابرای افراد مجزاتر می باشد

ها

هتل ....

صبح ها کلاغ ها عربده میکشند دم گوشم

در باز میشود

بسته میشود...

خود به خود عشق میکند...

بعضی جاهامان درد میکند

و اینجا می ایند

خواهشمندیم

بخوانند ورد شوند

درس نمیخواهیم

این زن که بیشتر از اندازه ی عمرش چین و چروک صورتش هوار میکشد

مادر من است...

و میخندد...

دعا می خواند

فوت می کند

پیر میشود..

تازه دست فرمانش هم دیگر خوب شده

مردها را دوست نمی دارد

شوهرش را هم...

شاید...

به ما ربطی ندارد....

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

دلم دختربچه ای می خواد که بوی سنگک  بده

که نشونیه گم شدمو توی کوچه های بی راه پیدا کنه

که چارقد داشته باشه

..

که فقط بوی بچگی بده...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

.

.

..........

یک چیزی له میشود

له میشود

مثله مگسی که ساعت ها روی پله ی حیاط به فکر زنش هس شاید...

له می شود کمی از من هایم...

راه می روند از خط کشی ها ی ذهنم....

عبور می کنند....

سبز میکنند....قرمز....

اما انگار کسی ایستاده  بستنی لیس می زند....

نمی رود از ذهنم شاید....

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دشتی بزرگ...

من را کمی در قالب آنشرلی بریز....

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هوا بدجور سرد است....

اینجا................

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خصوصی ترین مسائل آدم هاعمومی ترین مسائل زندگی آن هاست"

_میلان کوندرا_

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خانه را دوست نمی داریم هیچ

...............................................................................

اما زیر میزمان را دوست داریم ها....

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اه.

..ــــــــــــــــــــــــــــ..

می خواهد دلم...

شبیه رنگ زرد را

نارنجیه برگ های خزان را

ببین دلم نه پاهایم خش خش فرزندان درخت می خواهد

در شب بی هیچ کس...

.

.

دوباره همان رنگ ها اگر هم تکراری ...

می خواهد دلم........

.................................ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هیس...!

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو مطالب
عناوین مطالب وبلاگ

کارتون و کاریکاتور ایران
گالری سیحون
انجمن کاریکاتور تبریز
خانه هنرمندان ایران
محسن نامجو
پارکینگالری
رنگ
کلاغ
صادق هدایت
کارگاه(هنرمندان ایران)
آرشیو پیوندهای روزانه

دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
آرشيو

دیر امدی ری را
 ساکت شب
 حقایق استخوانی
 بالا بلندتر از هر بلند بالایی
 خاطرات یک دیوانه
 دیازپام10
 سویدا
 بیمار ذهنی متولد آگوست
 جاده در دست تعمیر است
 سرگیجه
 دل ستان
 خط خطی های دوره گرد یک سایه ی بی کله
 مشق شب
 فم الحوت
 فتوبلاگ ریحان
 توکای مقدس